Łojotokowe zapalenie skóry – przyczyny, objawy i leczenie ŁZS

Łojotokowe zapalenie skóry to przewlekła i stosunkowo często spotykana choroba – może na nią chorować nawet 3% populacji. Najczęściej objawia się w okresie dojrzewania, choć borykają się z nią osoby dorosłe oraz niemowlęta. Nieco częściej chorują na nią mężczyźni, przez co niektórzy specjaliści łączą ją z zaburzeniami męskich hormonów, przede wszystkim testosteronu. Poznaj przyczyny, objawy i sposób leczenia łojotokowego zapalenia skóry.

Charakterystyczne objawy łojotokowego zapalenia skóry

Łojotokowe zapalenie skóry w zdecydowanej większości przypadków objawia się w dość charakterystyczny sposób, z drugiej jednak strony nietrudno objawy te pomylić z objawami innych chorób skóry, szczególnie z łuszczycą, łupieżem różowatym i grzybicą – dlatego do prawidłowego zdiagnozowania łojotokowego zapalenia skóry niezbędne są specjalistyczne badania. Objawami ŁZS są: rumień, łuszcząca się skóra i świąd w pierwszym stadium ŁZS oraz tłuste łuski i strupki w stadium zaawansowanym. W pierwszej kolejności najczęściej pojawiają się na głowie, następnie wędrują na skórę twarzy, uwidoczniając się przede wszystkim w strefie nosowo wargowej, na uszach i za uszami, niekiedy także na brwiach i powiekach. Zdarza się także, że zmiany te występują na klatce piersiowej (w okolicy mostka) oraz w górnej części pleców.

Łojotokowe zapalenie skóry – przyczyny i czynniki sprzyjające ŁZS

Dokładne przyczyny powstawania łojotokowego zapalenia skóry nie są znane. Zauważono jednak, że sprzyjające ŁZS są:

  • okres dojrzewania
  • choroby autoimmunologiczne
  • cukrzyca
  • choroby układu nerwowego
  • zaburzenia psychiczne
  • zapalenie wątroby typu C
  • HIV/AIDS
  • zażywanie leków immunosupresyjnych
  • niedobory witamin z grupy B, cynku, selenu
  • sezonowe obniżenie odporności
  • nowotwory
  • zaburzenia hormonalne

Ponadto powstawaniu łojotokowego zapalenia skóry sprzyja nieprawidłowa higiena, nieprawidłowa dieta (oparta na fast-foodach, daniach instant, słodyczach i słonych przekąskach) oraz spożywanie alkoholu. Ważnym czynnikiem w powstawaniu ŁZS jest także stres. Uważa się, że chorobie sprzyja namnażanie się naturalnie występujących w ludzkim organizmie drożdżaków Mallasezia furfur, do którego dochodzi w wyniku spadku odporności.

Łojotokowe zapalenie skóry – leczenie

Sposób leczenia ŁZS może się różnić w zależności od zaawansowania choroby, wieku pacjenta i innych chorób. W mniej zaawansowanych stadiach łojotokowe zapalenie skóry leczy się przede wszystkim miejscowo. Pomocne są w tym szampony na łojotokowe zapalenie skóry, które działają przeciwgrzybiczo, antybakteryjnie i nawilżająco, regulują wydzielanie się sebum, a także poprawiają kondycję włosów. W leczeniu ŁZS stosuje się także specjalistyczne maści, które zawierają ketokonazol, cyklopiroksem, ichtiol, siarkę, dziegć czy pirytonian cynku. W poważniejszych przebiegach choroby do leczenia włącza się antybiotykoterapię, a także terapię retinoidami i sterydami. Najważniejsze w leczeniu łojotokowego zapalenia skóry są systematyczność i dokładność, a leczenia nie wolno przerwać po pierwszym ustąpieniu objawów. Łojotokowe zapalenie skóry jest chorobą przewlekłą, często powracającą (szczególnie w okresie jesienno-zimowym), dlatego – aby skutecznie się z niej wyleczyć – należy bezwzględnie stosować się do zaleceń lekarza.

Nie należy także lekceważyć objawów łojotokowego zapalenia skóry – nieleczone ŁZS prowadzi do utraty włosów lub znacznego ich przerzedzenia, a także trwałe zmiany skórne.