Tarczyca – choroby gruczołu tarczowego poważny problem medyczny

Schorzenia tarczycy dotyczą dużej grupy osób, tudzież dotykają częściej kobiet aniżeli mężczyzn. Edukowanie społeczeństwa w zakresie objawów schorzeń tarczycy, a co za tym idzie wczesna diagnoza, mogą zminimalizować częstotliwość występowania powikłań związanych z chorobą, a także doprowadzić do szybszej kompensacji hormonów tarczycy poprzez wprowadzenie przez endokrynologa właściwego leczenia.

Tarczyca – jak działa?

Słowo tarczyca wywodzi się z greki od thyreos i identyfikuje tarczę wojownika. Tarczyca to położony u podstawy szyi gruczoł wydzielania wewnętrznego w organizmie człowieka. Składa się z pęcherzyków gruczołowych, w których znajduje się substancja białkowa. Zawiera ona tyroglobulinę, która wytwarza 20% hormonu T3 (trijodotyroniny) z 3 cząsteczkami jodu i około 80% hormonu T4 (tyroksyny) z 4 cząsteczkami jodu o działaniu zwiększającym metabolizm ustroju. Pomiędzy pęcherzykami znajdują się komórki około pęcherzykowe, wydzielające hormon kalcytoninę, odpowiedzialną za zmniejszenie stężenia wapnia w płynach ustrojowych a wzmagającą jego odkładanie w kościach. Kalcytonina wpływa zatem na gospodarkę wapniową, zapobiega miażdżycy i osteoporozie.
Ponadto, kiedy stężenie hormonów tarczycy we krwi spada, w przysadce mózgowej i podwzgórzu wytwarzane są hormony TSH i TRH, które kontrolują tarczycę i dają sygnał do wydzielenia T3 i T4. W sytuacji unormowania się trijodotyroniny i tyroksyny we krwi, zmniejsza się wydzielanie TSH i TRH.

Tarczyca – za co odpowiadają hormony tarczycy?

Hormony tarczycy:
– kontrolują wszystkie komórki w organizmie, zapewniając prawidłowe działanie każdego narządu,
– gwarantują właściwy wzrost i rozwój,
– regulują funkcje metaboliczne (aktywność życiową), w tym funkcje związane z płodnością,
– za ich sprawą organizm wykorzystuje zapasy energii i podtrzymuje odpowiednią ciepłotę ciała,
– utrzymują prawidłową pracę mięśni, układu nerwowego i mózgu,
– biorą udział w przemianach węglowodanów, tłuszczów, białek i witamin.

Zachęcam do przeczytania kolejnych części artykułu, z których dowiecie się o chorobach tarczycy, jak je rozpoznać, zdiagnozować i leczyć. Wskażę także, po jakie suplementy diety warto sięgnąć w niedomaganiach gruczołu tarczowego.

Tarczyca – zaburzenia czynności tarczycy

Właściwa praca tarczycy sprowadza się do produkcji hormonów w takiej ilości, by nie doszło do ich nadwyżki bądź niedomiaru. Nadmierne lub zbyt małe wydzielanie hormonów może przyczynić się do poważnych chorób.
Istnieją dwa podstawowe typy zaburzeń czynności tarczycy:
– niedoczynność (hipotyreoza) – pojawiająca się, gdy tarczyca nie produkuje wystarczającej ilości hormonów T3 i T4,
– nadczynność (hipertyreoza) – występuje, gdy poziom hormonów T3 i T4 jest zbyt wysoki.
Do pozostałych chorób powiązanych z nieodpowiednim działaniem tarczycy należą:
– guzki tarczycy,
– zapalenia tarczycy,
– wole obojętne,
– rak tarczycy.

Tarczyca – dolegliwości

Część nieprawidłowości tarczycy, wykrywana zresztą przypadkowo, nie wywołuje jakichkolwiek objawów. Niemniej jednak za najczęstszą przyczynę diagnostyki tarczycy odpowiadają:
wypadanie włosów,
nadwaga,
zaparcia,
zmęczenie i złe samopoczucie,
duszności, ucisk i ból w okolicy szyi,
kaszel oraz chrypka.
Oznakami wskazującymi na hipertyreozę tarczycy są: nerwowość, nadpobudliwość emocjonalna, nietolerancja ciepła, przyspieszenie akcji serca (częstość uderzeń powyżej 100/min), osłabienie mięśni szkieletowych, spadek masy ciała, nadmierna potliwość, ciepła i wilgotna skóra, wytrzeszcz gałek ocznych, wole naczyniowe, obrzęk przedgoleniowy, wymioty i biegunki.
Objawy kliniczne hipotyreozy częstokroć są słabo dostrzegalne. Do najczęściej zauważanych symptomów należą: uczucie znużenia, osłabienie, senność, przejawy depresji, pogorszenie sprawności intelektualnej, wysuszenie skóry (zwłaszcza na łokciach i kolanach), łysienie, łamliwość płytki paznokci, zaparcia, obrzęki, wzrost masy ciała spowodowany zwolnioną przemianą materii, intensyfikacja oznak niewydolności krążenia, bradykardia (zwolnienie częstotliwości rytmu serca), symptomy przypominające chorobę reumatyczną oraz wole. W istotnie nasilonej niedoczynności tarczycy pojawia się spowolnienie mowy, zespół cieśni nadgarstka, wodobrzusze, uszkodzenia słuchu, zmiany naciekowe na opłucnej, obrzęk obwodowy obejmujący kostki, ręce i twarz.

Ostatnia część artykułu na temat tarczycy zawiera arcyważne informacje odnośnie diagnostyki, leczenia i suplementacji w chorobach gruczołu tarczowego, dlatego nakłaniam do zapoznania się z nią.

Tarczyca – choroby gruczołu tarczowego poważny problem medyczny,



Tarczyca – diagnostyka chorób

W przypadku podejrzenia objawów chorób tarczycy wykonuje się badanie poziomu TSH. Wynik mieszący się w zakresie od 0,2 do 4,5 μIU/ml potwierdza prawidłową czynność tarczycy. Wysoki poziom TSH świadczy o niedoczynności gruczołu tarczowego, zaś niski o nadczynności. Badanie ultrasonograficzne (USG), biopsja (nakłucie) guzka tarczycy, czy scyntygrafia (badanie jodochwytności) zalecane są u osób z powiększoną tarczycą bądź guzkami. Przy zapaleniu tarczycy warto wykonać oprócz USG badanie przeciwciał przeciwtarczycowych we krwi (aTPO, TRAB).

Tarczyca – leczenie chorób

Postępowanie przy zaburzeniach tarczycy w głównej mierze zależy od wytycznych specjalisty. W przypadku nadczynności tarczycy używa się leki przeciwtarczycowe, blokujące produkcję hormonów, tudzież korzysta się z kuracji jodem promieniotwórczym bądź wykonuje się strumektomię – chirurgiczne usunięcie tarczycy, przed którym przyjmuje się płyn Lugola. Terapia niedoczynności tarczycy sprowadza się do farmakologicznego uzupełniania braków hormonów tarczycy L-tyroksyną, która normuje stężenia TSH.

Tarczyca – suplementacja witaminami

Gruczoł tarczowy (glandula thyroidea) w swoich pęcherzykach może akumulować zapas hormonu T4 na okres 2-3 miesięcy. Dla jego prawidłowej pracy konieczne jest przekształcenie go w T3 w wątrobie, nerkach i innych częściach ustroju. Niemniej jednak, ażeby zaszła przemiana T4 w T3, nieodzowna jest obecność w organizmie istotnych minerałów.
U pacjentów cierpiących na nadczynność tarczycy zaleca się stosowanie suplementacji, priorytetowo witaminami A, C i B1, a także przyjmowanie pozostałych witamin i mikroelementów.
Do syntezy hormonów tarczycy i właściwego funkcjonowania gruczołu konieczna okazuje się odpowiednia podaż jodu, który nie występuje naturalnie w organizmie. Hormony tarczycy do rozwinięcia swojego potencjału biologicznego wymagają obecności selenu i cynku, które ułatwiają zamianę T4 na T3. Pobudzi wątrobę do przemiany T4 w T3 odpowiednia ilość tłuszczy: bogatych kwasów nasyconych Omega 3, które znajdują się m.in. w rybim oleju, tranie i oleju lnianym. Ze względu na częste zaparcia w diecie „tarczycowców” nie może zabraknąć błonnika w postaci, np. siemienia lnianego. Wzmocnią układ immunologiczny antyoksydanty – witamina E, C, beta-karoten oraz D3 + K2 ze względu na ich wpływ na homeostazę kostną.

Niedoczynność tarczycy występuje z reguły, jako następstwo przewlekłego autoimmunologicznego zapalenia gruczołu tarczowego. We wczesnym stadium przypadłość może dawać łagodne i mało charakterystyczne objawy. Wobec tego w rozpoznawaniu niedomagań tarczycy nieodzowne okazuje się wykonanie USG i oznaczenia stężenia hormonów, a w zależności od wyników badań i stanu pacjenta dalsza diagnostyka. Nieleczony gruczoł tarczycowy może być przyczyną wielu powikłań. Dlatego tak istotne okazuje się dbanie o tarczycę nie tylko w przeciwdziałaniu chorób tarczycy, lecz jednocześnie w zapobieganiu innym przypadłościom i chorobom.